Nie proszę o uśmiech.

Charakter zamiast komendy.

Nie zależy mi na kolekcji identycznych uśmiechów. Interesuje mnie spojrzenie, ostrożność, pewność siebie albo moment, kiedy dziecko zapomina, że ktokolwiek czegoś od niego oczekuje.

Nie musisz poprawiać ubrania ani przepraszać za zachowanie dziecka. Możesz być blisko. Resztą zajmę się ja.